فارسي / English

 

منوی اصلی
صفحه اصلی
اخبار
امامزاده عبدالله
ميراث فرهنگي
ديگر بزرگان
گالري تصاوير
گالري فيلم
راهنمای مسیر
لیست کلی
جستجوی پیشرفته
ديگر پايگاه ها
درباره ما
تماس با ما
خروجی سایت
ماه ربيع الاول
نویسنده عابدینی   
۱۸ اسفند ۱۳۸۸
rabi

عترت آمد از آیینه ام
کیست در غار حرای سینه ام
رگ رگم پیغام احمد می دهد
سینه ام بوی محمد می دهد
فرارسيدن ماه ربيع الاول , ماه شادي و شادماني براي شيعيان را به همه محبين اهل بيت تبريك عرض ميكنیم .
آخرین بروز رسانی ( ۱۸ اسفند ۱۳۸۸ )
امامزاده عبدالله (ع) كارشك
نویسنده مدير   
۰۸ خرداد ۱۳۸۷
زندگينامه امامزاده عبد الله (ع)

امامزاده عبدالله فرزند موسي الجون و ام السلمه دختر محمد ابن طلحه مي باشد. و پدران آن حضرت عبارتند از موسي ابن عبدالله ابن حسن ابن حسن ابن علي ابن ابيطالب (ع) . بنابراين امام زاده عبدالله با سه واسطه فرزند امام حسن مجتبي (ع) مي باشد. پدران ايشان هر كدام از مردان نيكنام و بلند آوازه زمان خويشند. موسي الجون خود از طبع شعر برخوردار بود و مدت قابل توجهي رادر زندان گذراند.
پدر او عبدالله ابن محض نيز از مردان بلند آوازه بود او از ناحيه پدر و مادر هر دو نسب به امير المومنين مي برد . پدرش حسن مثني و مادرش فاطمه دختر امام حسين (ع) بود . واز اين جهت نسبي بسيار عالي و والا داشت او شبيه ترين فرد به رسول خدا بود كه او را شيخ و بزرگ بني هاشم مي ناميدند. وي سرانجام به سال يكصد و چهل و پنج كشته شد .
حسن مثني پدر عبدالله محض و فرزند امام حسن مجتبي (ع) و داماد امام حسين (ع) بود. وي در واقعه كربلا حضور داشت و در همان واقعه مجروح گرديد. اما به گونه اي معجزه آسا نجات يافت.
زندگي سياسي امامزاده عبد الله (ع)


به سال دويست و سه درپي ايجاد برخي اختلافات بين مامون خليفه عباسي و علويان عبدالله ابن موسي به قهستان گريخت و در ميان قبايل ساكن در آن منطقه كه به نام خدري معروف بود ساكن گرديد . مامون پس از شهادت امام رضا (ع) نامه اي براي عبدالله ابن موسي نوشت و از او تقاضاكرد كه خود را آشكار سازد .
و لي عهدي او را بپذيرد . اما عبدالله كه مردي جهانديده بود و زير و بمهاي سياست را به خوبي مي شناخت براي مامون نوشت به چه چيز مي خواهي مرا بفريبي ؟ به آن كاري كه با علي ابن موسي الرضا (ع) انجام دادي و او را با انگور مسموم به شهادت رساندي ؟ به خدا سوگند من حاضر نيستم نزد تو بيايم و اين نه بخاطر ترس از مرگ است يا اينكه مرگ را دوست ندارم بلكه بدان جهت است مه دليلي نمي بينم كه جان خود را بيهوده در اختيار تو قرار دهم . گيرم كه من هيچ خوني نزد تو و پدران تو ندارم . وپدران تو هيچ يك از پدران و خويشاوندان مرا به قتل نرساندنددر حالي كه پدران تو ريختن خون ما را حلال مي دانستند و حق ما را به زور گرفتند . .......ولي هر چه فكر كردم ولايت عهديت را به منظور خود نيافتم و از اين رو به قرآن كه هر هدايتي و درماني در آن است مراجعه كردم. و سوره ها را از نظرگذراندم . مشاهده كردم كه جيزي براي تقريب به درگاه خداي عزوجل براي انسان بهتر از شهادت براي طلب او نيست . آنگاه براي اينكه بدانم كدام يك از اقسام جهاد در راه خدا فضيلتش بيشتر است دوباره قرآن را ورق زدم و ديدم خداي عزوجل مي فرمايد پيكار كنيد با كافراني كه مجاور شما هستند وبايد آنان در شما خشونتي ببينند. «سوره توبه» آنگاه در صدد برآمدم تا بدانم كدام دسته از كافران زيانشان براي اسلام بيشتر است و به جايگاه من نزديكتر ند. مشاهده كردم كه هيچ كافري ضررش براي اسلام بيش از تو نيست زيرا كافران كفر خود را آشكار ساخته و مردم آنها را شناخته اند و به كارشان بينا گشته از آنان دوري جستند ولي تو در زير سرپوش اسلام مردم را فريفته و كفر خود را پنهان داشته اي . و با اسلام راه نيرنگ گرفته اي و من در دل نيت جهاد در راه خدا و مبارزه با تو دارم .«ترجمه مقاتل الطالبين»

وفات حضرت عبدالله ابن موسي (ع):

عبدالله ابن موسي همواره متواري بود تا اينكه در زمان متوكل عباسي به سال دويست و چهل و هفت هجري قمري پس از تحمل بيماري از اين جهان چشم فرو بست .پيكر پاكش را بنابر وصيت آن حضرت بر روي شتر ايشان تا هر جا شتر زانو زد همانجا بدن شريفش را دفن كنند پس از آن شتر به راه افتاد و در محل كنوني (روستاي كارشك ) زانو زد . پس از چهارده روز خبر مرگ عبدالله به متوكل رسيد . از اين خبر او بسيار خوشحال شد و نشاط فراواني به او دست داد زيرا از آن حضرت بسيار وحشت داشت .
و اين چنين شد كه وجود مقدس و نازنين اين بزرگوار بنابر وصيت خودشان در اين مكان به دامن پر مهر زمين سپرده شد تا ملجاء و پناهگاهي باشد براي شيفتگان ولايت و امامت و درگاهي باشد براي توسل و تقريب به درگاه حضرت بار تعالي.
خداي را شاكريم كه برما منت نهاد و از سلاله رسول خدا (ص) فرزندي در سرزمين ما آرميد تا به او توسل جوئيم و با واسطه او درد هايمان را به پيشگاه حضرت حق بريم و حاجتمان را بطلبيم.

بقعه مباركه امامزاده عبدالله (ع)

بناي بقعه امامزاده قبل از زلزله 1347 در محوطه اي به شكل مربع و به ضلع 60 متر ساخته شده بود . مساحت كل آن 360 متر بوده و 700 متر لز سطح زير بناي آن از آجر و گچ و سطح حياتش نيز آجر فرش بوده است . نماي خارجي مزار نيز با سبك زيبائي آجر چيني شده بود . در هنگام زلزله سال 1347 كه روستاي كارشك ويران شد اين مقبره نيز در معرض ويراني قرار گرفت ولي نيمي از گنبد امام زاده به طور شگفت انگيزي برروي ضريح مطهر باقي ماند .
بعد از زلزله 47 بنائي توسط خيرين و هيئت امنا بر روي بنائي قبلي بنا شد و از آنجائيكه بناي احداثي نيازهاي روز و آينده تامين نمي كرد لذا از سال 1369 اقدامات ذيل به انجام رسيد .

اهم فعاليت هاي انجام شده از سال 1369

• تملك زمين به مساحت از 400 متر به 15 هكتار

• ساختمان حرم امامزاده به مساحت 1300 متر مربع و گنبد با ارتفاع25 متر و يك ايوان اصلي و 3 ايوان جانبي
• سرويس هاي بهداشتي و وضو خانه به مساحت 400 متر مربع
• زائر سرا ، مخابرات و داراشفاء
• درخت كاري و فضاي سبز
• بلوكه گذاري و محوطه سازي

• ساخت دفتر و انبار به ميزان 300 متر مربع

نياز هاي آتي و طرح هاي آينده

كاشيكاري و گچكاري گنبد و ايوانها، ايجاد تاسيسات سرمايشي و گرمايشي ، ساخت سرويس هاي بهداشتي برابر طرح جامع ، تملك اراضي اطراف و ساخت بلوار ورودي ، ايجاد فضاي سبز مناسب در تپه هاي اطراف ، زائر سرا به صورت سوئيت ، صحن سازي
مشخصات ضريح جديد

ابعاد 3*4 ، ارتفاع 270

كتيبه اطراف ضريح آب طلا

ستونها آب ورشو

پنجره ها آب كروم

كه ضريح جديد از لحاظ ارتفاع از ضريح قبلي 120 سانتيمتر بزرگتر و از لحاظ پيرامون اطراف 120 سانتيمتر بزرگتر .

آخرین بروز رسانی ( ۲۹ خرداد ۱۳۸۷ )
سایر منو ها
مدیریت
سايت تخصصي مهندسي عمران و معماري خراسان جنوبي
فروشگاه مهندسی ایرانیان
حاضرین در سایت
1 میهمان حاضر است
ورود و خروج
نام کاربری

کلمه عبور

مرا به ياد داشته باش
فراموش کردن کلمه عبور
ثبت نام نكرده ايد؟ عضویت
آمار
بازدیدکنندگان: 15080
top of page


طراح : گروه مهندسي داده پرداز عامر